زمان مطالعه2 دقیقه
می پسنـدم0
اندازه متن12
امروز اولیور سوار قطار زیرزمینی لندن شد؛ بهش میگن «The Tube»! این قطار زیرزمینیه، یعنی مثل کرم توی دل زمین حرکت میکنه!
وقتی اولیور وارد ایستگاه شد، همهجا صدای حرکت قطارها میاومد. مردم باعجله میرفتن اینور و اونور. بعضیها داشتن کتاب میخوندن، بعضیها موسیقی گوش میدادن.
قطار قرمز و دراز با صدای «هووووش» از راه رسید و درها باز شدن. اولیور با خوشحالی پرید تو. صندلیها نرم بودن و پنجرهها خیلی بزرگ نبودن، چون زیر زمین بودن!
روی دیوارها نقشههایی چسبیده بودن. اولیور از یه خانم مهربون پرسید: «این خط قرمزه کجارو میره؟»
اون لبخند زد و گفت: «این خط به مرکز لندن میره، جایی که بیگبن و چرخفلک لندن هستن.»
اولیور از پنجره کوچیک به تونل تاریک نگاه کرد. توی هر ایستگاه، صدای زن رباتی میگفت: «ایستگاه بعدی: پیکدیلی سرکِس.»
بچهها، قطار لندن خیلی معروفه. مردم هر روز باهاش سر کار و مدرسه میرن. بعضی وقتا هنرمندا توی ایستگاه میزنن موزیک!
اولیور آخر سفرش از راننده قطار تشکر کرد و گفت: «منم یه روز میخوام رانندهی قطار قرمز بشم!»
Today, Oliver rode London’s underground train, called “The Tube”! It’s like a worm moving under the ground!
When Oliver arrived at the station, he heard the sounds of rushing trains. People were walking fast. Some were reading books, others were listening to music.
A long red train came with a big “whoooosh” and the doors opened. Oliver jumped in with joy. The seats were soft, and the windows were small—because it was underground!
There were maps on the walls. Oliver asked a kind lady, “Where does the red line go?”
She smiled and said, “This one goes to central London, where Big Ben and the London Eye are.”
Oliver looked out the small window into the dark tunnel. At each stop, a robot voice said, “Next station: Piccadilly Circus.”
Kids, London’s train is very famous. People use it every day for work and school. Sometimes, musicians play music in the stations!
At the end of his ride, Oliver thanked the train driver and said, “One day, I want to drive the red train too!”
کلیه حقوق مادی و معنوی برای این سایت محفوظ می باشد و هرگونه کپی برداری شامل پیگرد قانونی می باشد.
