زمان مطالعه2 دقیقه
می پسنـدم0
اندازه متن12
در دل جنگلی دورافتاده، روباه کوچکی به نام “رُمی” زندگی میکرد. رُمی بسیار کنجکاو بود و همیشه دنبال کشف چیزهای جدید میگشت. روزی هنگام گشتوگذار در جنگل، چشمانش به نوری عجیب در میان درختان افتاد.
با دقت جلو رفت و دید فانوسی طلایی روی زمین افتاده. فانوس میدرخشید و گرمای ملایمی از خود ساطع میکرد. رُمی که حسابی هیجانزده شده بود، فانوس را با پنجههای کوچک خود لمس کرد. ناگهان صدایی مهربان از درون فانوس بلند شد: «سلام دوست کوچک من! اگر آرزویی داری، بگو تا برآورده کنم.»
رُمی با حیرت گفت: «دوست دارم همهی جنگل همیشه پر از شادی و مهربانی باشد!» فانوس درخشید و بلافاصله جنگل پر از رنگهای زیبا، آواز پرندگان، و خندهی حیوانات شد.
از آن روز به بعد، جنگل همیشه پر از شادی بود. حیوانات به هم کمک میکردند، با هم میخندیدند و هیچوقت دعوا نمیکردند. رُمی هر وقت به فانوس نگاه میکرد، لبخندی از رضایت میزد و میدانست که بهترین آرزو را کرده است.
In the heart of a distant forest, there lived a little fox named Remy. Remy was very curious and always loved discovering new things. One day, while wandering through the woods, he noticed a strange light shining between the trees.
Carefully moving closer, he found a golden lantern lying on the ground. It glowed warmly and gently. Excited, Remy touched the lantern with his tiny paws. Suddenly, a kind voice came from inside the lantern: “Hello, little friend! If you have a wish, speak it, and I will grant it.”
Amazed, Remy said, “I wish for our forest to always be filled with joy and kindness!”
The lantern glowed brighter, and instantly, the forest bloomed with beautiful colors, birds singing happily, and animals laughing together.
From that day on, the forest remained full of happiness. The animals helped each other, laughed together, and lived in peace. Whenever Remy looked at the lantern, he smiled, knowing he had made the best wish of all.
کلیه حقوق مادی و معنوی برای این سایت محفوظ می باشد و هرگونه کپی برداری شامل پیگرد قانونی می باشد.
